Gdańskie Centrum Terapii Traumy - Oferta
Terapia regulacyjna – autorska metoda wsparcia poprzez pracę z układem nerwowym
Terapia regulacyjna to autorska metoda wsparcia poprzez pracę z układem nerwowym stworzona w Gdańskim Centrum Terapii Traumy przez psychotraumatolog Ewę Romanik. Powstała z doświadczeń pracy z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi, u których klasyczna psychoterapia, rozmowa czy wgląd w przeszłość nie przynoszą ulgi, bo organizm wciąż funkcjonuje w stanie napięcia, przeciążenia lub mobilizacji po doświadczeniach traumatycznych.
To podejście wyróżnia się tym, że nie zaczyna od analizy przeżyć, lecz od tego, co w traumie decyduje o wszystkim, czyli od regulacji układu nerwowego. Terapia regulacyjna łączy wiedzę z neurobiologii stresu, psychotraumatologii, integracji sensorycznej i podejścia wrażliwego na traumę, tworząc bezpieczną przestrzeń do stopniowego odzyskiwania równowagi.
Trauma zapisuje się przede wszystkim w ciele – w oddechu, który przyspiesza, w mięśniach, które nie potrafią się rozluźnić, w czujności, która nie gaśnie nawet w nocy, oraz w reakcjach, które pojawiają się szybciej, niż zdążymy pomyśleć. Terapia działa tam, gdzie zaczyna się problem, czyli w autonomicznym układzie nerwowym.
Na czym polega praca w terapii?
W terapii regulacyjnej pracujemy z tym, jak ciało reaguje na stres, napięcie i bodźce. Zamiast zaczynać od rozmowy, zaczynamy od oddechu i rytmu, czucia głębokiego i propriocepcji oraz pracy z napięciem mięśniowym. Pracujemy nad regulacją przez ciężar i dotyk, przez uważność na sygnały z ciała oraz doświadczenia bezpiecznej, stabilnej relacji terapeutycznej.
To podejście jest szczególnie pomocne dla osób, które żyją w chronicznym napięciu, mają trudność z dostępem do emocji, doświadczyły przemocy, zaniedbania lub konfliktu w rodzinie, nie są jeszcze gotowe na klasyczną psychoterapię oraz czują, że ich ciało „nie nadąża” za głową.
Dla kogo polecana jest terapia regulacyjna?
Metoda ta przygotowuje organizm do zdrowienia i jest dedykowana dla:
- Dzieci po doświadczeniach przemocy, zaniedbania lub konfliktu rodziców (w tym konfliktu rozwodowego),
- Dorosłych z objawami przewlekłego stresu i napięcia,
- Osób z trudnością w regulacji emocji oraz nadwrażliwością sensoryczną lub przeciążeniem układu nerwowego,
- Osób, które nie potrafią mówić o traumie lub próbowały psychoterapii, ale nie mogły z niej skorzystać,
- Osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (ADHD, AuADHD, Spektrum Autyzmu, Dyspraksja).
Co staje się możliwe, gdy ciało odzyskuje poczucie bezpieczeństwa?
Cele i efekty
To podejście przywraca organizmowi zdolność do odpoczynku, stabilizacji i samoregulacji. To metoda, która pomaga odzyskać to, co trauma zabiera jako pierwsze – głębokie, wewnętrzne poczucie bezpieczeństwa w ciele.
Zapraszamy serdecznie